Πόσοι «Ζαχίρ» να υπήρξαν άραγε μέσα σε αυτές τις βάρκες;

Οι fans του Master Chef 3 καταλαβαίνουν -ίσως- λίγο καλύτερα

Ο σωρός πλαστικών που εικονίζεται στη φωτογραφία του post είναι βάρκες που έχουν μεταφέρει στην Αλεξανδρούπολη παράτυπους μετανάστες και πρόσφυγες. Οι βάρκες έχουν συγκεντρωθεί στο τολ όπου στεγάζονται τα γραφεία του Οργανισμού Λιμένος Αλεξανδρούπολης με στόχο να καταστραφούν.

Τα παράλια της Αλεξανδρούπολης, υποδέχονται ολοένα και συχνότερα λέμβους με παράτυπους μετανάστες και πρόσφυγες, οι οποίοι καταγράφονται από το Λιμενικό Σώμα σε ένα άτυπο «Γραφείο» που δημιουργείται κατά περίπτωση στο τολ που δεν χρησιμοποιεί ο Οργανισμός Λιμένος και στη συνέχεια προωθούνται στο Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης Φυλακίου και ακολουθούνται οι διαδικασίες που προβλέπονται από το νόμο.

Οι βάρκες συνήθως μεταφέρουν μεγάλες ομάδες ανθρώπων -συνήθως άνω των 20- που κατάγονται από διάφορες χώρες και οι ηλικίες τους ποικίλουν. Πέρα όμως από την πολιτική διάσταση που έχει το προσφυγικό – μεταναστευτικό ζήτημα και σε συνδυασμό με τη μαγειρική εκπομπή MAster Chef 3 που αυτή την περίοδο μεταδίδεται από τον τηλεοπτικό σταθμό Star και σαρώνει τις τηλεθεάσεις, εύλογα γεννάται (και) το ερώτημα «πόσοι άνθρωποι σαν τον τηλε-μάγειρα Ζαχίρ να έχουν περάσει από αυτές τις βάρκες;».

Ο Ζαχίρ Γιαβαρί κατάγεται από το Αφγανιστάν και είναι 29 ετών. Η συμμετοχή του στην εκπομπή έφερε στο φως και την προσωπική του ιστορία: Από την ηλικία των 11 ετών οι γονείς του τον φυγάδευσαν από το Αφγανιστάν στο Ιράν προκειμένου να μην σκοτωθεί στον πόλεμο και στα 16 του αποφάσισε να έρθει μόνος του -και παράτυπα στην Ευρώπη- μην αντέχοντας περισσότερο τις βασανιστικές συνθήκες υπό τις οποίες ζούσε στο Ιράν.

Ο Ζαχίρ Γιαβαρί είναι ένας παράτυπος μετανάστης, που ανάμεσα στα άλλα προσπάθησε να καταρρίψει και το πρότυπο του «κακού Αφγανού», εργαζόμενος σκληρά κατ’ αρχήν για να επιβιώσει αλλά κυρίως για να πετύχει τον στόχο του, που είναι να γίνει ένας καλός μάγειρας.

Ο Ζαχίρ Γιαβαρί έχει να δει την μητέρα του από το 2000 καθώς δεν μπορεί να επιστρέψει στο Αφγανιστάν, ενώ έχει χάσει τον πατέρα και την αδερφή του στον πόλεμο. Για να μπορέσει να σπουδάσει μαγειρική στην σχολή του ΟΑΕΔ, χρειάστηκε να παρακαλέσει πολλούς και πολύ και τον πρώτο καιρό της ζωής του στην Ελλάδα κοιμόταν σε παγκάκι και παράλληλα δούλευε και πήγαινε στο σχολείο.

Η ιστορία του, όπως είχε παρουσιαστεί από τον ίδιο στην οντισιόν για την είσοδο του στο Master Chef 3:

Η πορεία του 29χρονου μάγειρα από το Αφγανιστάν στον μαγειρικό διαγωνισμό ήταν πολύ καλή, αφού κατάφερε να φτάσει στην τελική επτάδα.

Προφανώς, η ιστορία του Ζαχίρ δεν αποτελεί πανάκια και κανείς δεν μπορεί να πει ότι ολοι οι παρατύπως εισερχόμενοι στην Ελλάδα είναι σαν αυτόν.

Είναι όμως εύλογο να αναρωτιέται κανείς τι θα είχε συμβεί αν η Ελλάδα και κατ’ επέκταση η Ευρώπη είχαν καλύτερους μηχανισμούς καταγραφής και ταυτοποίησης των ανθρώπων που υποδέχονται και μπορούσαν να τους δίνουν πραγματικά την ευκαιρία να προβάλλουν τις προσωπικότητες, τις ικανότητες και τα ταλέντα τους (εφόσον διαθέτουν).